Nişanlınla dışarıdasın,çok güzel vakit geçiriyorsun ya da sen öyle sanıyorsun…Sana bir çiçek veriyor.O çiçeği herkesin görmesini istiyorsun, herkese bu olayı anlatmak ve herkesden güzel tepkiler almak istiyorsun.Olumsuz tepkilere sabrın yok, değerini düşüren bir insan başkalarını etkileyip onların akıllarındaki senin değerini düşürebilir.Kısacası olayın nişanlından çiçek alma kısmı değil de ,o çiçeğin başkalarının düşüncelerindeki seni anlamlandıran kısmı önemli geliyor sana.Yürüyüşün,giyinişin,başkalarının yanındaki davranışlarının tümü diğerlerinin muhayyilesinde önemli olmak için.Çünkü eğer onlar seni değerli bulurlarsa, sen de kendini değerli hissedeceksin.En somut ifadesiyle öyle bir hale gelmişsin ki, başkalarına adamışsın hayatını…Artık sen, sen değilsin…

Trendesin, kulaklığını evde unutmuşsun. Dışarı bakıyorsun, o sırada başkalarının konuşmalarını duyuyorsun. Üzerinde kendini güzel hissetmediğin bir eşofman var.Bir arkadaş grubu trende gürültü yaparak konuşuyorlar.Kendini güvensiz hissettiğinden, seninle ilgili konuşup konuşmadıklarını düşünüyorsun.Kendini güzel hissetmeye alışmışsın, niye eşofman giydiğini sorguluyorsun? Belki bir sonraki durakta inecek olan “yüksek sesle konuşan grubun” düşünceleri senin için bir anda çok önemli hale geliyor.Onların ve diğer herkesin seni güzel,akıllı,kendine güvenen,mükemmel olarak düşünmesini istiyorsun.Bu düşünceler aklına gelince kendine olan güvenin daha da azalıyor. Dış görünüşüne o kadar odaklanmışsın ki gerçek kendinin farkında bile değilsin.Bedenine çok iyi bakarken, ruhunu ıskalamışsın…Ve yine başkalarının düşüncelerine mahkum olup çıkmışsın…

Artık iyi bir iş kadınısın…Odanın penceresinden Boğaz manzarasını izliyorsun.Şuana kadar ne kadar “cool” görünmeye çalışsan da tüm hayatın “Başkaları ne düşünür?” sorusu üzerine kurulu.İş hayatında mükemmel olduğunu düşünüyorsun, başkaları tarafından pohpohlanmaya alışmışsın.Ve bir zaman sonra o kadar az eleştirilmişsin, o kadar az eleştirmişsin ki kendini , eleştirilmekten korkar olmuşsun.Bu yüzden bir zırh giymişsin üzerine.Ciddi görünüşüne aldananlar kolay kolay eleştiremiyorlar seni, belki arkandan konuşuyorlar. Ama yine de farkındasın bazı şeylerin.Etrafındaki yapaylık tatmin etmez olmuş seni. O kadar yapay unsur var ki hayatında,  doğallığı unutmuşsun. Sürekli başarı peşindesin. Başarıyı istemenin tek sebebi insanların seni mükemmel olarak düşünmesi… Onlar seni nasıl görürse, sen kendini öyle hissedeceksin. Ve sonuç olarak artık sen de başkaları için yaşayanlar kafilesindensin…

Kendini,ruhunu özgür bırak,yapaylıktan kurtul.Bırak insanları ne düşünürlerse düşünsünler.Sen dış görünüşünden çok daha değerli bir cevhere sahipsin.Birinin muhayyilesinde sıradan bir gölge olmak adına kendi benliğini es geçmemelisin…

by pandoroma

Reklamlar