Herkesin bir hayali vardı.Onun hayali ise melek bir çocuğunun olmasıydı.Çok istiyordu,evinin bir cennet bahçesi olmasını…İçinde ise koşuştup duran melek çocuklarının bulunmasını.Daha bir çocuğu yoktu ama kararlıydı.

Eğer melek bir çocuk istiyorsa şimdiden araştırmaya başlamalıydı.Öyle ya anne olmak zordu,hele hele melek annesi olmak kim bilir ne kadar zordu.Araştırmaya büyük bir hevesle başladı,ama araştırma derinleştikçe hafiften hayal kırıklığına uğradı.Araştırdığı tüm evliyaların aileleri de örnekti.Kendisine çeki düzen vermeliydi,melek çocuğun örnek alacağı ilk kişi olacaktı belki.

Araba kullanmak için bile ehliyet istenirken insanlara anne olmak için hiçbir kural konulmuyordu.Çocuk doğurmakla bitmiyordu işler,karnını değil;beynini ve kalbini de doyurmak gerekliydi.Hayat boşluk kabul etmezdi.Kendisinin melek çocuğunda oluşturduğu her boşluk,olumsuzluklarla dolabilirdi.

Hayatın her yönünü tanıtmalıydı melek çocuğuna.Farklı ortamlara girdiğinde sudan çıkmış balık gibi olmamalıydı,her şeyi bilmeliydi melek çocuk ama doğruyu uygulamalıydı.

Şimdiden kendi kafasında bir taslak oluşturdu.Biliyordu kulun planları hep komik duruma düşerdi İlahi İrade karşısında,ama “Önce tedbir,sonra tevekkül” sözünü getirdi aklına.Kendisi elinden geleni yapmalıydı gerisi Allah’a kalmıştı.

Aldı eline kalem kağıdı.Melek çocuğunu yetiştirirken uygulayabileceği şeyleri yazdı.Herkes her şey için plan yaparken,nedense evlat yetiştirme işi pek bir geri plana atılıyordu.İnsan ki Allah(c.c.)’ın dünyadaki halifesiydi,değeri verilmeliydi…

Melek çocuğun daha bebekken Yasin olmalıydı ninnisi,

Sohbet,zikir meclisleri oyun bahçesi olmalıydı.Zikiri sevmeliydi,Allah bilinci küçük yaşta oluşmalıydı,

Melek çocuğun annesi hep abdestli olmalıydı,

Melek çocuğa sahiplik,benlik gibi kavramlardan daha önce Allah,aracı,emanet gibi kavramlar öğretilmeliydi.Böylece melek çocuk, Allah’ın kendisine verdikleriyle nefsini güçlendirmez,aksine Allah’ın kendisine verdiği nimetlerin hakkını vermek için uğraşırdı belki,

Melek çocuk okula başlamadan hafız olmalıydı,yaşı küçük diye düşünülmemeliydi.Çünkü çocukların en iyi ezber yapabildiği vakitler o vakitlerdi,

Melek çocuk edepli olmalıydı,ne kendisini ezdirmeliydi ne de güzel ahlakından taviz vermeliydi,

Melek çocuğun sadece doğum gününde parti verilmemeliydi ,Kuran-ı Kerim’i hatim ettiği zamanlarda da diğer melek çocuklarla birlikte parti verilmeliydi,ibadet sevdirilmeliydi,

Melek çocuk annesinden  ney dersleri almalıydı,sadece dini konularda değil her konuya hakim olmalıydı,

Melek çocuğa küçük yaşta hobiler edindirilmeliydi,referans olarak Peygamberimiz(sav)’in tavsiye ettiği hobiler alınabilirdi,

Melek çocuk kitabı sevmeliydi,hayatta her şeyi yaşayamazdı belki,ama yaşayamayacağı birçok şeyi kitaplardan öğrenebilirdi,

Melek çocuk sıkılmamalıydı.Öğretilmesi gerekilenler sevgiyle verilmeliydi;Baskı,şiddet ile değil…Bir şey yapmak istemediğinde nedeni anlatılmalıydı,küçük daha anlamaz denmemeliydi.Sevgiyle büyümeliydi melek çocuk ama sevgi ile şımartma birbirine karıştırılımamalıydı…

Tüm melek çocuklar ve annelerini getirdi aklına…Zordu bir melek annesi olmak,ama değerdi…Belki o da günün birinde bir melek annesi olabilirdi,kim bilir?

by pandoroma

Reklamlar